erguido,
ante la oscura furia natural,
el cachalote suena por unos instantes
que hay algo mas alla que respirar
afuera de la carcel que recorre.
Asi, summergido y vertical,
transforma cicatrices y acertijos
em batallhas perdida en el aire.
Esto
dura unos minutos
y vulve
al agua solemne que no cesa,
hambriento.
(El sueno del cachalote de Joan Corsino)
subindo a tona feito um arfante
a jubarte, rocha movente
ve as nuvens e o firmamento
ve as estrelas e o infinito
alem, muito alem, da imensa cela liquida
que lhe serve de prisão
assim, sobrimerso e vertical
com um suspiro enternecido
sonha os mundos inabitados
em as batalhas que ha perdidas
e volta ao canto que lhe empresa
e cai a fome que nao cessa
pesadamente
(Transdactilo de Joan Manuel Corsino)